Mga Di Gaanong Kagila-gilalas na Paglalakbay

Any relationship is enhanced once its well being is balanced on the wonderment of God’s will.

Nakakainis yung pakiramdam na miss na miss mo na sya. Pero wala kang magawa kundi hintayin kung kelan ka nya ulit maaalala.

pusokolagingbigo:

(via looovemonster)

Dear Lord,

Sorry for holding on too much to the things I thought would give me happiness. I’m too shortsighted to see that as I grasp them more, I am missing the chances to cling to ones You stored for me - the things which are the REAL best for me.

I’m letting go and I’m letting YOU.

Love,

ME.

Reset.

Nasa high school pa lang ako, gusto ko na talaga mag-blog. Natatandaan ko ngang nag-print pa ako ng sandamamak na HTML codes para matuto kung paano pagandahin ang layout ng blog ko. Kaso, sa di tiyak na dahilan eh lagi lang sa pagbuo ng blog account ang nasisimulan ko.

Marahil ay mas nag-e-enjoy akong basahin ang blogs ng iba.

Tumingin sa pictures na kinunan sa DSLR at high-definition na cameras.

O kaya, di ko na maituloy ang dapat kong sabihin kasi, noon, ang akala ko, dapat English lang ang language pag nagbla-blog.

Marami pa akong dahilan. Di ko na maisa-isa. Simple lang naman talaga siguro yung rason kung bakit di talaga ako makapag-blog - di naman talaga ako pursigido. Sabi nga, pag ayaw, maraming dahilan. (Mali pala. Dapat, ‘PAG DI PURSIGIDO, MARAMING DAHILAN).

Kaya eto, binura ko yung karamihan (na di marami) sa laman ng Tumblr account ko.

Magsisimula uli ako.

Mas malaya sa pagpapahayag ng mga di gaanong kagila-gilalas na paglalakbay ko.

“Music is an agreeable harmony for the honor of God and the permissible delights of the soul.” - Johann Sebastian Bach

Umaasa akong hindi lahat ng makakabasa sa kung ano man ang meron sa Tumblr account na ito ay mapapa-WOW. Ano nga namang dahilan para ibuka mo ang iyong bibig at bigkasin ang mga salitang nagpapahayag ng pagkamangha sa mga kagila-gilalas na bagay?

Wala. Ata.

Ordinaryo lang ang laman ng mga blog na ito - mga larawan na ni-reblog, quotes na nabasa at natandaan, isipin, sama ng loob, natutuhan, kapalpakan, naranasan at reyalisasyon.

Maging sa lenggwahe na aking gagamitin ay wala rin naman gaanong kamangha-ha. Wala masyadong highfaluting words na mahirap basahin at initindihin (pwera na lang kung gagamit ka ng dictionary). Minsan may English, minsan puros Filipino, minsan salitang kanto. Ganun lang. Kung ano yung maibigan kong gamitin sa pagkwekwento.

Oo.

Naniniwala akong di ko mapi-please ang lahat. May mga papangitan, may mga magagandahan. Ordinary as you may see it, yet, still special - for me and for the One who created me.

Mga di gaanong kagila-gilalas na paglalakbay. Marahil. Ngunit mananatiling mahalaga at kamangha-mangha para sa akin.